Niesamowita nienawiść ogarnia mój umysł, Przerażająca żądza mordu… Wieczorem idąc ulicą spotykam samotnego mężczyznę… Mija mnie spoglądając obojętnie. Jak on śmie patrzeć? Idę chwilę pełna gniewu… Odwracam się… Zaczynam go śledzić… Idę za nim… Z pod długiego, skórzanego płaszcza wyciągam lśniący sztylet… ściskam go w dłoni… Czuję coraz większą nienawiść… Krzyczę do mężczyzny, A gdy ten odwraca się wbijam mu całą siłą ostrze prosto w serce… Spoglądam mu głęboko w oczy…. W spojrzeniu widzę niesamowity ból i litościwe błaganie o szybką śmierć… Dźgam go dla pewności jeszcze kilka razy w brzuch… Ostatnim tchem nieznajomy wydaje z siebie przeraźliwy krzyk… I jego bezwładne ciało osuwa się na ziemię… leży w wielkiej czerwonej kałuży… Czuję satysfakcję… zaczynam się głośno śmiać,…Jaki on żałosny… Leży taki bezsilny… Odcinam kosmyk mych granatowych włosów i kładę na jego piersi… To mój znak rozpoznawczy… Niech zapamiętają, że to nie koniec… Wracam do domu w zakrwawionej bluzie z uśmiechem na twarzy… Czuję wielkie zadowolenie, dumę z tego, co uczyniłam… Kładę się do łóżka i długo rozmyślam… Rano po obudzeniu czuję jeszcze większą żądzę zabijania… Dziś będzie to już 4 ofiara…

Kładziesz kosmyk swoch granatowych włosów na jego zakrwawionej piersi ? Na tej w którą mu wbijałaś sztylet ? Eee ale to dopiero będzie 4 ofiara ?

autor: InKa:) | Data: 2008.03.30